Afgelopen zaterdag kopte het Parool op basis van onderzoek dat steeds meer Amsterdamse ouders de middelbare school van hun kind voor de rechter slepen. Een signaal van een zorgelijke trend, zo stellen de auteurs.
Volgens het onderzoek van het Parool zijn er bij het Amsterdamse gerechtshof 26 rechtszaken geweest over dit soort situaties in de afgelopen tien jaar. Met meer dan 100 middelbare scholen in het gebied van dit gerechtshof, betekent dit dat de gemiddelde school één keer per 40 jaar te maken heeft met een rechtszaak. Dat klinkt opeens een stuk minder onheilspellend dan het artikel suggereert.
Bij OCO Amsterdam helpen we meer dan 1500 ouders, leerlingen en studenten met al hun vragen over onderwijs.
Ouders maken zich zorgen over de kwaliteit van het onderwijs, wat niet vreemd is als je kijkt naar de rapporten van de onderwijsinspectie, het laatste PISA rapport en het lerarentekort.
Ouders maken zich ook zorgen over passend onderwijs, en zien dat hun kind onvoldoende hulp krijgt, op wachtlijsten terecht komt of zelfs thuis komt te zitten.
Ook maken ouders zich zorgen over de overstap naar de middelbare school waar ze terecht komen in een voor hen vaak ondoorgrondelijke tombola van de loting & matching in Amsterdam.
Waar het in het artikel gaat over ‘boze ouders’ en ‘ouders die verhaal komen halen’, zien wij ouders die proberen de juiste keuzes te maken in het complexe Nederlandse onderwijssysteem. Zijn ouders daarbij altijd realistisch in hun verwachtingen? Natuurlijk niet. Zijn er ouders die echt niet voor rede vatbaar zijn? Ook dat valt niet te ontkennen.
Er worden in het artikel veel oorzaken genoemd die zouden bijdragen aan deze ‘trend’. Ouders worden steeds mondiger, de wet passend onderwijs, influencers, de meritocratische samenleving en overadvisering. En er zijn er vast nog wel meer te noemen, zoals de opkomst van AI. Wat ik hierbij helaas mis is zelfreflectie vanuit de scholen. Welke bijdrage spelen zij in de verharding van de relatie tussen ouders en school? Of veel belangrijker: welke bijdrage kunnen ze leveren aan het verbeteren van die relatie?
Bij OCO Amsterdam krijgt ons adviespunt al twintig jaar telefoontjes die starten met ‘Ik wil een klacht indienen tegen school!’. En al twintig jaar is ons antwoord om eerst te kijken naar hoe je een goed gesprek kunt voeren met school om er samen uit te komen.
In het artikel lijkt de conclusie al voorafgaand aan het onderzoek klaar te hebben gelegen: Veeleisende ouders klagen de school aan. De eenzijdige insteek die gekozen is doet geen recht aan de genuanceerde werkelijkheid. Met als risico dat het ‘wij-zij’ denken juist wordt versterkt. En wat dat betreft, deel ik de conclusie van directeur Asma van het Metis College: “We willen allebei het beste voor het kind. Daarin zijn we bondgenoten, geen vijanden.”